Kamera sayısı hesabında en sık yapılan hata, mekânın büyüklüğüne bakmaktır. Oysa asıl soru şudur: Bir olay olduğunda kimin, nereden girdiğini ve ne yaptığını görebilecek miyim? Bu soruya cevap veren en az kamera sayısı, doğru sayıdır.
Adım 1: Giriş noktalarını sayın
Her kapı, kepenk, bahçe kapısı ve ulaşılabilir pencere bir giriş noktasıdır. Her giriş noktasının içeri giren kişinin yüzünü görecek bir kamerası olmalıdır. Bu, listenin temelidir.
Adım 2: Değerli alanları ekleyin
Kasa, depo kapısı, otopark, stok alanı ya da evde çalışma odası gibi alanlar ikinci gruptur. Bu alanlarda kameranın görevi tanımak değil, olanı kaydetmektir; geniş açılı tek bir kamera çoğu zaman yeterlidir.
Adım 3: Tanıma mı, gözlem mi?
Bir kişiyi tanımak için yüzün görüntüde yeterince büyük olması gerekir. Geniş açılı bir kamera bütün bahçeyi görür ama 15 metre ötedeki kişiyi tanıtmaz. Bu yüzden girişlerde dar açılı “tanıma” kameraları, alanlarda geniş açılı “gözlem” kameraları kullanılır.
| Mekân | Tipik sayı | Nereler |
|---|---|---|
| Apartman dairesi | 1–2 | Kapı önü, salon |
| Müstakil ev / villa | 4–8 | Girişler, bahçe, otopark, arka cephe |
| Küçük dükkân | 2–4 | Giriş, kasa, reyon, depo |
| Apartman ortak alan | 3–6 | Giriş, otopark, merdiven, çöp alanı |
| Depo / atölye | 6–16 | Rampa, kapılar, stok alanı, çevre |
Büyümeye yer bırakın
4 kamera ile başlayıp 8 kanallı kayıt cihazı kurmak, ileride cihaz değiştirmeden kamera eklemenizi sağlar. İki cihaz arasındaki fark, sonradan cihaz değiştirmenin maliyetinden azdır.